Wat betekent het eigenlijk om jouw plek in te nemen?

‘Mijn plek innemen’ is een hulpvraag die binnen coaching en therapie vaak terugkomt. “Ik vind het moeilijk om mijn plek in te nemen” of “Ik voel me nergens helemaal op mijn plek”. En vaak wordt er bij ‘je plek innemen’ al snel gedacht aan dat je jezelf méér moet laten zien, méér jezelf moet uitspreken of simpelweg méér ruimte durft in te nemen. Maar wat betekent het eigenlijk om jouw plek in te nemen? Want wat voor de ene persoon betekent dat hij of zij zichzelf meer mag laten zien, kan voor iemand anders juist betekenen dat diegene minder continu aandacht probeert te krijgen. Waar de één steviger mag gaan staan voor wie hij of zij is, mag de ander misschien juist stoppen met proberen zichzelf vast te leggen in één identiteit.

Hoe kan Human Design hierin een leidraad vormen?

Als iemand vraagt of zegt dat het moeilijk is zijn of haar plek in te nemen, dan zou het eerste waar je aan denkt waarschijnlijk het G-centrum zijn (identiteit), of iemands Zon plaatsing (zichtbaarheid), of een lijn 6 in het profiel (dissociatie). Naast dat dit allemaal juist is; kan het eigenlijk in ieder energiecentrum liggen:

Als je bijvoorbeeld probeert vast te houden aan een identiteit of bepaalde manier van doen, terwijl je een ongedefinieerd G centrum hebt — of je bevindt jezelf niet op de voor jou juiste plek — dan kun je je ‘misplaatst’ voelen ín jezelf. Of misschien probeer je continu antwoord te geven op de vraag wie ben ik?, terwijl jouw identiteit juist veel beweeglijker mag zijn en je omgeving een veel grotere rol speelt in hoe jij jezelf ervaart.

Wat als je jezelf continu probeert te bewijzen terwijl je een open Ego/hart centrum hebt? Dan kun je misschien wel een plek innemen — door hard te werken, te presteren, jezelf te bewijzen of bepaalde doelen te behalen — maar ondertussen doe je dat vanuit een mechanisme dat je juist verder van jezelf af brengt. Je probeert dan misschien een plek te verdienen, in plaats van te ervaren dat je die plek niet eerst hoeft te verdienen door zo hard je best te doen.

Of je hebt een gedefinieerd emotioneel centrum, maar je onderdrukt je emoties en gevoelens. Je probeert misschien minder emotioneel of minder intens te zijn, of het comfortabeler te maken voor anderen. Maar ook dan neem je niet volledig je plek in, omdat je een deel van jouw natuurlijke (emotionele) ervaring geen ruimte geeft om er te zijn of er expressie aan te geven.

Of je probeert juist continu de aandacht te trekken terwijl je een ongedefinieerd Keel centrum hebt. Je voelt misschien de druk om te spreken, zichtbaar te zijn en er alsmaar voor te zorgen dat je gehoord wordt. Maar ook dat zijn dan manieren waarop je een plek probeert in te nemen die eigenlijk helemaal niet zo natuurlijk voelt (wanneer je je er bewust van bent). Je neemt dan wel ruimte in, maar niet op een manier die werkelijk bij jou past.

“Dus je plek innemen betekent vaak vooral dat je stopt met het innemen van plekken die niet van jou zijn.”

Dat je stopt met jezelf bewijzen, je niet meer iedere keer hoeft uit te spreken om je gehoord te voelen of aandacht te krijgen, je jezelf niet meer hoeft vast te leggen in één identiteit, maar ook dat je niet langer bepaalde delen van jezelf onderdrukt om het comfortabeler te maken voor anderen. Want misschien mag je jezelf juist wel meer bewijzen, meer uitspreken en jezelf sterker neerzetten. Je plek innemen gaat in ieder geval niet altijd over méér zijn (ook al bekijken we het óók vanuit dat standpunt) maar vaak gaat het dus ook over minder proberen te zijn wat je niet bent.

Een lijn zes in het profiel of in persoonlijke plaatsingen

Waarom een lijn zes? Bij een lijn zes kan een gevoel van afstand of zelfs dissociatie ontstaan: alsof je niet helemaal aanwezig bent, niet volledig kunt aarden of jezelf en je omgeving vanaf een bepaalde afstand observeert.

Zeker na de Saturn Return, rond het einde van de twintiger jaren, begint voor een lijn 6 de fase die binnen Human Design vaak wordt omschreven als ‘op het dak gaan’. De eerste ongeveer negenentwintig jaar van het leven hebben sterk in het teken gestaan van ervaring. Van vallen en opstaan, relaties, experimenteren, teleurgesteld raken, ontdekken wat wel en niet werkt en simpelweg het leven ten volste aangaan. En daarna ontstaat de behoefte om juist meer terug te trekken. Om te reflecteren op alles wat er in die eerste levensfase is ervaren.

Dit kan met name heel relevant zijn wanneer iemand zegt: “Ik heb het gevoel dat ik mijn plek niet kan vinden.”

Als je namelijk in een levensfase zit waarin de oude manier van ervaren en leven niet meer klopt, terwijl de nieuwe manier van zijn nog niet volledig is geïntegreerd, dan kan dat een behoorlijk ontheemd gevoel geven. Je bent niet meer degene die je was, maar voelt je ook nog niet volledig degene die je aan het worden bent. Je kunt het gevoel hebben dat je vanaf de zijlijn naar het leven kijkt of dat andere mensen midden in hun leven lijken te staan terwijl jij jezelf er net iets buiten voelt staan. En daardoor kan er een gevoel ontstaan van: Wat is mijn plek? Waarom lukt het me niet om gewoon weer volledig ‘te leven’? Of: Waar is de persoon gebleven die ik vroeger was?

Maar er is tijd nodig voor verwerking en om vanuit een grotere afstand terug te kijken naar die eerste ongeveer dertig jaar. Wat heb ik eigenlijk meegemaakt? Wat heeft wel en wat heeft niet voor mij gewerkt? Wat dacht ik dat waar was, maar bleek uiteindelijk niet waar te zijn? Welke ervaringen hebben mij gevormd? Welke patronen wil ik niet langer herhalen?

Het gevoel nog niet volledig “terug jezelf te zijn” betekent niet dat iemand zijn of haar plek niet kan vinden.

Alhoewel het een geleidelijk proces is van integratie. En niet een plek proberen te creëren door jezelf in je proces te forceren maar weer terugkomen ín jezelf nadat je voldoende tijd hebt gehad om te begrijpen en integreren wat het leven je heeft laten zien. ‘Je plek’ wordt dan minder iets wat je buiten jezelf moet vinden en meer iets wat je van binnenuit gaat belichamen. Zodat je steeds meer als jezelf kunt gaan leven.

De vragen zijn dus vooral: ‘probeer je je plek in te nemen op een manier die niet bij je past? Neem je juist geen ruimte in, in een gebied wat wel natuurlijk voor je is om ruimte in in te nemen? Of probeer je je plek te vinden terwijl je in een hele andere levensfase zit waarin dit helemaal niet zo belangrijk is?’ (en je je plek dus juist inneemt door jezelf terug te trekken).

Rondom alleen al dit thema zou je individualisering in je coaching of therapie kunnen toepassen dankzij Human Design. Wil je je klant dus persoonlijk (op maat) kunnen begeleiding in dit thema/vraagstuk dan help ik je daar graag bij (vind hier mijn aanbod).